स्वतःचा पहिला फोटो छापून येणं आणि शिवाय त्यासोबत बक्षीसही. किती मोठी गोष्ट होती ती त्या काळातली आणि आजचीही! दैनिक केसरीमध्ये लिहिलेलं वाचकाचं पत्र आणि त्याची त्या महिन्यातली सर्वोत्तम पत्र म्हणून झालेली निवड. बरोब्बर ४० वर्षांपूर्वी - ९ सप्टेंबर १९८६! ----------- ‘ लवकर उठायचंच आज ’ असा निश्चय करून ( नेहमीप्रमाणेच) उशिरा उठलो. सगळं आवरून दुपारच्या सुमारास कार्यालयात गेलो. ‘ शतायुषी ’ दिवाळी अंकात संपादकीय सहायक म्हणून काम करायला सुरुवात झाली होती. ‘ पत्रकार ’ ह्या नात्यानं पहिली नोकरी. हल्लीच्या भाषेत सांगायचं तर ‘ कॅम्पस इंटरव्ह्यू ’ मधून निवड झालेली होती माझी. परीक्षेचा निकाल लागण्याच्या आधीच. संज्ञापन व वृत्तविद्या विभागाचे प्रमुख प्रा. डॉ. प्र. ना. परांजपे ह्यांचे घरच्या पत्त्यावर कार्ड आले होते - ‘ एका दिवाळी अंकाच्या संपादकांना सहायकाची गरज आहे. तुम्हाला रस असेल तर कार्यालयीन वेळेत भेटायला यावे. ’ (ते पोस्टकार्ड अजून संग्रहात आहे.😅) कसा कोणास ठाऊक, पण प्र. ना. ह्यांचा मी बऱ्यापैकी लाडका विद्यार्थी होतो. त्यामुळेच त्यांना ह्या जागेसाठी माझी आठवण झाली. त्या दिवशी त्यांनी...
तसं पाहिलं तर खाण्याशी आपल्या सगळ्यांचा नित्य संबंध असतो. असं असतानाही 'खाण्या'बाबत पोलिस खात्याकडंच सगळे बोट दाखवतात. ह्या आठवड्यात तसंच झालं. पुण्यातली बिर्याणी गाजली. मसालेदार नसलेलं, फार तेलकट नसलेलं असं सात्त्विक नि साजूक तुपातलं खाणं अचानक चर्चेत आलं. त्यावरून आठवली एक जुनी रचना. आठ वर्षांपूर्वी, तेव्हाच्या मंत्र्याने पोलिसांच्या 'खाण्या'बद्दलच जाहीर विधान केलं होतं. त्या वेळी लिहिलेली ही विरुपिका....
 |
(अर्कचित्र सौजन्य - https://www.pngitem.com) |
विंदा ते आबा - एक विरुपिका!
देणाऱ्याने देत जावे
लिहून गेलेत विंदा
खाणाऱ्याने खात ऱ्हावे
सांगून राह्यलेत आबा
पगार म्हणे नाही पुरत
'हप्ता'ही त्यात नाही सरत
खिशात काहीच नाही उरत
म्हणूनच खाती परत परत
जेवण करायला पोटभर
लागतात रुपड्या बारा
तेवढाही पगार मिळेना
गरिबीचे वाजले तीन-तेरा
ज्याच्या हाती आहे पद
त्याने थोडी खावी साय
टिकवणार नाही हातावर
त्याची उद्धरावी आय-माय
मिळेल जेव्हा संधी तेव्हा
मटकावून टाकावे लोणी
कशाला उगा डोळेझाकणी
पाह्यला ते वेडंय का कुणी?
तलाठी अडवितोय सात-बारा
पाटकरी जिरवून राहिलाय झरा
रावसाहेबांना आणि भाऊसाहेबांना
भरवावाच लागतो की रोज तोबरा
'तराजू'ही तिकडे झुकतो
पारड्यात ज्या पैसा पडतो
कसला न्याय नि कसलं काय
पदरात पडेल ते आपलंच हाय
शिक्षण, पाणी, वीज, महसूल
हरेक खात्याचा एक उसूल
उद्याचं कोणी काय पाह्यलंय
आत्ताच दाबून करा वसूल!
झाल्या कामाशी असे मतलब
दाबावी जमेल तशी मूठ
नीती, तत्त्व, शील-चारित्र्य
बाता सगळ्या, सारेच झूठ!
इकडे चरत तिकडे चरत
यांचे पोट नाहीच भरत
'आब्बा', 'आब्बा' करत
कोणीच कसे नाही ढेकरत?
तणकट हे कसलं माजलंय
तुम्हाला अन् पिकाचं पडलंय
चोरसाहेब मलिदा चाखतोय
धनी बिचारा धत्तुरा खातोय
कायदा मोडतोय
पैसा मोजतोय
देशातला आम आदमी
सुखात की हो जगतोय...
उंदराला असते मांजर साक्ष
कशाला तिरपा भोळा कटाक्ष?
आठवडाभर म्हणे राहून 'दक्ष'
साफ कसे होतील सगळे कक्ष?
एवढं एक आता करा राव
सगळ्यांनी मिळून लावा नेट
सगळ्या सगळ्या ऑफिसातले
जाहीर करून टाका रेट!
.
.
.
देणाऱ्याचे हात घ्यावे,
काही तरीच सांगताय विंदा!
खाणाऱ्याचे तोंड दाबावे
बघताय काय तुम्ही आबा?
- 'हप्ता'भर 'भुकेला' आम आदमी
..........
('पगार कमी असल्यामुळेच पोलिस लाच खातात' असे राजा हरिश्चंद्री थाटाचे विधान ऐकण्यात आले. त्याबद्दल संबंधितांना म्हणे खरे बोलण्याचे नोबेलच्या धर्तीचे 'गोबेल्स' पारितोषिक मिळणार आहे!)
(चार/ऑगस्ट/तेरा)
(पूर्वप्रसिद्धी - 'सकाळ साप्ताहिक')
...
#police #corruption #punepolice #biryani #maharashtra #audioclip #viral #policestationlimit #विंदा #आबा
टिप्पण्या
टिप्पणी पोस्ट करा