स्वतःचा पहिला फोटो छापून येणं आणि शिवाय त्यासोबत बक्षीसही. किती मोठी गोष्ट होती ती त्या काळातली आणि आजचीही! दैनिक केसरीमध्ये लिहिलेलं वाचकाचं पत्र आणि त्याची त्या महिन्यातली सर्वोत्तम पत्र म्हणून झालेली निवड. बरोब्बर ४० वर्षांपूर्वी - ९ सप्टेंबर १९८६! ----------- ‘ लवकर उठायचंच आज ’ असा निश्चय करून ( नेहमीप्रमाणेच) उशिरा उठलो. सगळं आवरून दुपारच्या सुमारास कार्यालयात गेलो. ‘ शतायुषी ’ दिवाळी अंकात संपादकीय सहायक म्हणून काम करायला सुरुवात झाली होती. ‘ पत्रकार ’ ह्या नात्यानं पहिली नोकरी. हल्लीच्या भाषेत सांगायचं तर ‘ कॅम्पस इंटरव्ह्यू ’ मधून निवड झालेली होती माझी. परीक्षेचा निकाल लागण्याच्या आधीच. संज्ञापन व वृत्तविद्या विभागाचे प्रमुख प्रा. डॉ. प्र. ना. परांजपे ह्यांचे घरच्या पत्त्यावर कार्ड आले होते - ‘ एका दिवाळी अंकाच्या संपादकांना सहायकाची गरज आहे. तुम्हाला रस असेल तर कार्यालयीन वेळेत भेटायला यावे. ’ (ते पोस्टकार्ड अजून संग्रहात आहे.😅) कसा कोणास ठाऊक, पण प्र. ना. ह्यांचा मी बऱ्यापैकी लाडका विद्यार्थी होतो. त्यामुळेच त्यांना ह्या जागेसाठी माझी आठवण झाली. त्या दिवशी त्यांनी...
देखणा फटका... ही बॅट आता निवृत्त झाली! (छायाचित्र आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट परिषदेच्या सौजन्याने.) .......................................... ही गोष्ट १४ वर्षांपूर्वीची. आय. पी. एल. गाजवलेल्या अजिंक्य रहाणे ह्याची भारतीय संघात पुन्हा निवड झाली होती. घरगुती कार्यक्रमानिमित्त तो आपल्या मूळ गावी, म्हणजे चंदनापुरीला येणार होता. त्याला भेटायचं, जमलंच तर बोलायचं आणि बातमी करायची, म्हणून तिथे गेलो होतो. त्या दिवसभराची त्या वेळी केलेली ही बातमी... त्याच्या निवृत्तीनंतर ही भेट आठवली. ............. अजिंक्य रहाणे च्या शब्दांत... क्रिकेट : क्रिकेटची आवड कशी लागली , कधी लागली असं काही नेमकं नाही सांगता येणार ; पण लहानपणापासून खेळायला आवडतं हे नक्की. डोंबिवलीत जेथे राहत होतो , त्या इमारतीत खेळायला सुरवात केली. पुढे खेळतच गेलो. खातू सर माझे पहिले मार्गदर्शक. त्यांच्याच हाताखाली क्रिकेटचे पहिले धडे गिरवले. अर्थात , त्या वेळी सचिन तेंडुलकरचा आदर्श आणि त्याच्यासारखं बनण्याची प्रेरणा होतीच. कसोटी , मर्यादित षटकांच्या लढती आणि टी- 20 यातला कोणता प्रकार अधिक आवडतो ? छे! हा प्रश्‍नच नाही. मला हा खे...