भुवनेश्वरकुमार - सभ्य माणसांचा खेळ. (छायाचित्र सौजन्य ः आयसीसी) ----------------------- भारताच्या क्रिकेट संघात भुवनेश्वरकुमारचे पुनरागमन झाले - तब्बल चार वर्षांनंतर. भुवी बदलला आहे का, माहीत नाही; पण त्याचा जर्सी क्रमांक बदलला आहे! नवा क्रमांक आहे ७८. त्यातील दोन्ही अंकांची बेरीच १५ होते - त्याचा आधीचा जर्सी क्रमांक. -------------------- ‘क्रिकेट हा सभ्य गृहस्थांचा खेळ आहे’, ह्या उद्धृताची आठवण ज्या थोड्या खेळाडूंना पाहून आवर्जून होते, त्यापैकी एक भुवनेश्वरकुमार. भारताकडून तो शेवटचा सामना खेळला २२ नोव्हेंबर २०२२ रोजी. नेपियर येथे न्यू झीलँडविरुद्ध. पावसामुळं डकवर्थ-लुईस पद्धतीनं लक्ष्य दिले गेलेला तो सामना बरोबरीत सुटला. त्याच न्यू झीलँडच्या दौऱ्यासाठी भुवनेश्वर ह्याची भारतीय संघात पुन्हा निवड झाली. चार वर्षे संपायला एक महिना बाकी असताना तो पुन्हा खेळताना दिसतो आहे - २२ ऑक्टोबर २०२६. मैदान ख्राइस्टचर्च येथील. खरे तर मागच्या आठवड्यातच बंगळुरूच्या मैदानावर भुवनेश्वरकुमार ह्याने सीमोल्लंघन केले असते. पण वेस्ट इंडिजविरुद्धचा तो सामना पावसामुळे रद्द झाला. चिन्नास्वामी मैदानाऐवजी हेग्ली...
अरे ! लागली उचकी, आणा पाणी आणीबाणी की हो, आणीबाणी !! झाकती कुणी, उकरती कुणी, जोरात सुरू झाली खणाखणी जुनाट विरजण, पुन्हा घुसळणी हाती लागे ओशट, खवट लोणी आंबटढाण ताक, ओता पाणी शिळ्या कढीला, ताजी फोडणी अरुणाची ती वाणी प्रखर ‘ दुर्गामाता ’ जणू हिटलर सुरजेवाला भडके सत्वर ‘ शहनशहा ’ चा करी जागर दोन वर्षांपूर्वीची गोष्ट जुनी भीष्माचार्य लालजी अडवाणी चाहूल घेत व्यथिलेही होते, येतेय बरं पुन्हा आणीबाणी ! अंधारपर्वा मिळतो उजाळा राजकारण थोडे त्यात मिसळा कुणी पाळती दिवस काळा मिसाबंदींचा सत्कारसोहळा जाहीर होता त्यांना पेन्शन यांना का हो फुकाचे टेन्शन ? देणारे देतील आणि घेणारे घेतील विनयाने बरेच नाही म्हणतील ! असेच असे एक अशोकपर्व आठवे तया अनुशासनपर्व म्हणती आम्हांस आहे गर्व शिस्तीत होते देशात सर्व आणखी काही झाले गोळा अंधारयुगाचा त्यांना कळवळा आव आणती जणू सांब भोळा जखमेवरती थोडे मीठ चोळा ! सांगती चार वर्षांपासुनी भोगतो देशात आणीबाणी ती भली अन् आजची बुरी अशी तुलना करील कुणी ? ...