मुख्य सामग्रीवर वगळा

पोस्ट्स

असो! लेबलसह पोस्ट दाखवत आहे

पहिला फोटो, 'केसरी' आणि ५१ रुपयांचे बक्षीस

स्वतःचा पहिला फोटो छापून येणं आणि शिवाय त्यासोबत बक्षीसही. किती मोठी गोष्ट होती ती त्या काळातली आणि आजचीही! दैनिक केसरीमध्ये लिहिलेलं वाचकाचं पत्र आणि त्याची त्या महिन्यातली सर्वोत्तम पत्र म्हणून झालेली निवड. बरोब्बर ४० वर्षांपूर्वी - ९ सप्टेंबर १९८६! ----------- ‘ लवकर उठायचंच आज ’ असा निश्चय करून ( नेहमीप्रमाणेच) उशिरा उठलो. सगळं आवरून दुपारच्या सुमारास कार्यालयात गेलो. ‘ शतायुषी ’ दिवाळी अंकात संपादकीय सहायक म्हणून काम करायला सुरुवात झाली होती. ‘ पत्रकार ’ ह्या नात्यानं पहिली नोकरी. हल्लीच्या भाषेत सांगायचं तर ‘ कॅम्पस इंटरव्ह्यू ’ मधून निवड झालेली होती माझी. परीक्षेचा निकाल लागण्याच्या आधीच. संज्ञापन व वृत्तविद्या विभागाचे प्रमुख प्रा. डॉ. प्र. ना. परांजपे ह्यांचे घरच्या पत्त्यावर कार्ड आले होते - ‘ एका दिवाळी अंकाच्या संपादकांना सहायकाची गरज आहे. तुम्हाला रस असेल तर कार्यालयीन वेळेत भेटायला यावे. ’ (ते पोस्टकार्ड अजून संग्रहात आहे.😅) कसा कोणास ठाऊक, पण प्र. ना. ह्यांचा मी बऱ्यापैकी लाडका विद्यार्थी होतो. त्यामुळेच त्यांना ह्या जागेसाठी माझी आठवण झाली. त्या दिवशी त्यांनी...

रडतखडत आणि कण्हत-कुथत!

  अशक्य ते शक्य करण्याचा प्रयत्न आणि बेथल धावबाद. मोठा अडथळा दूर झाल्याचा आनंद भारतीय खेळाडूंना आवरता न येणाराच... ........... भारतीय संघ जिंकला !   धापा टाकत, दमत, कण्हत आणि कुथत !! संजू सॅमसन ह्याची सामन्याचा मानकरी म्हणून भले निवड झाली असो. सामन्याचा हीरो होता जेकब बेथल ! ह्या विजयामुळे  भारतीय संघ अंतिम फेरीत गेला आहे,  तो अनेक अनुत्तरित प्रश्न आणि डोक्याला खुराक देणाऱ्या अडचणींचे ओझे बरोबर घेऊनच ! -------------------------- सांगा कसं जिंकायचं? अडीचशे धावा केल्यानंतर अगदी हसत-खेळत, प्रतिस्पर्ध्याला दमवत, आक्रमक खेळत ? वानखेडे स्टेडियमवर भारतीय संघ जिंकला ! कसा ? तर धापा टाकत, दमत, कण्हत आणि कुथत !! टी 20 विश्वचषक क्रिकेट स्पर्धेचा पहिला उपान्त्य एकतर्फी झाला आणि दुसरा त्याच्या अगदी टोकाचा. क्रिकेट संकेतस्थळांचे ‘ मॅच प्रेडिक्टर ’ भारताच्या विजयाची हमी देणारी कोणतीही टक्केवारी दाखवत असोत ; ही लढत शेवटच्या दोन षट्कांपर्यंत अतिशय चुरशीची झाली. हा सामना मुंबईऐवजी पर्थ किंवा अ‍ॅडलेड येथील मैदानांवर, द लॉर्ड्स किंवा ओव्हलच्या स्टेडियमवर, कोलंबो किंवा कँडी......

ओह! लॉर्ड्स... 😭😭

  महंमद सिराज... प्रतिकाराला पूर्णविराम. अडवूनही चेंडू यष्ट्यांवर जाऊन आदळलाच. .................... सनसनाटी म्हणता येईल असा झाला तिसरा कसोटी सामना. त्यातल्या प्रत्येक दिवसाचा रंग वेगळा होता. आशा दाखविणारा आणि निराश करणाराही. रवींद्र जाडेजा ह्यानं झुंजार खेळ करूनही भारत विजयापासून लांब राहिला. त्याची   कारणं  बरीच. पहिल्या डावात आघाडी मिळविण्याची गमावलेली संधी, दुसऱ्या डावात इंग्लंडला दिलेला बाईज धावांचा बोनस आणि आघाडीच्या फळीनं केलेली ढिसाळ फलंदाजी... .................... लॉर्ड्सच्या  मैदानावर विजयी पताका फडकवण्याची संधी गमावली. अँडरसन-तेंडुलकर करंडक कसोटी मालिकेत २-१ आघाडी मिळविण्याचीही संधी निसटली. कसोटी सामन्यांचं महत्त्व अधोरेखित करणाऱ्या सामन्यात भारत हरला. पाहता पाहता विजय दूर होत गेला. हळहळ वाटायला लावणारा हा पराभव. ‘सनसनाटी!’ ह्या सामन्याला असं विशेषण लावता येईल. त्याला रंगतदार म्हणता येईलच. पाचही दिवस चुरशीचा खेळ झाला. प्रत्येक दिवसातल्या सत्रागणीक पारडं हलकं नि जड होत राहिलं - कधी पाहुण्यांचं, तर कधी यजमानांचं. पण जखमी असूनही संघाची गरज म्हणून सहा षट्कं टाक...

काँग्रेसचा हात; कोणाला साथ?

दिल्लीतील वनवास संपल्यानंतर भारतीय जनता पक्षाचा जल्लोष. (छायाचित्र सौजन्य - ‘ए. पी.’) -------------------------------------- भारतीय जनता पक्षाचा राजधानी दिल्लीतला दोन वेळचा वनवास संपला! नायब राज्यपालांच्या हाती अनेक अधिकार असलेल्या ह्या राज्याची सत्ता २७-२८ वर्षांनी ह्या पक्षाकडे आली. केंद्रात आपले सरकार, अनेक राज्यांमध्ये सत्ता आणि दिल्ली मात्र दूर... ही कार्यकर्त्यांची, पक्षाच्या नेतृत्वाची खंत दूर झाली असेल ह्या विजयामुळे. लोकसभेच्या सलग तीन निवडणुकांमध्ये राजधानीतल्या सर्वच्या सर्व जागा जिंकूनही विधानसभा मात्र भा. ज. प.ला हुलकावणीच देत राहिली. नाही म्हणायला २०१३च्या निवडणुकीत हर्षवर्धन ह्यांच्या नेतृत्वाखाली पक्षाने ३२ जागांपर्यंत मजल मारली होती. पण बहुमत नाही. पहिल्याच निवडणुकीत २८ जागा जिंकणारे आपचे अरविंद केजरीवाल काँग्रेसच्या पाठिंब्यावर अल्प काळासाठी मुख्यमंत्री झाले. आपला बाहेरून पाठिंबा घेऊन सत्तेवर आलेले कोणतेही सरकार काँग्रेस फार काळ टिकू देत नाही, सत्ताधाऱ्यांना स्वास्थ्य लाभू देत नाही. केजरीवाल ह्यांना त्या प्रयोगाचा अनुभव आला.  काँग्रेसच्या ‘बाहेरून सासुरवासाम...

काही अधिक-उणे, बाकी सगळं ओक्के!

विश्व मराठी संमेलन – पर्व दुसरे, दिवस दुसरा व तिसरा कोणत्याही मराठी साहित्य संमेलनाच्या यशाचं मोजमाप अलीकडे दोन निकषांवर केलं जातं – गर्दी किती जमली  आणि पुस्तकं किती खपली ? हे दोन्ही निकष दुसऱ्या मराठी विश्व संमेलनाला लावणं अवघड आहे. आणि तसंही हे काही निव्वळ साहित्य संमेलन नाही. हे  विश्व   ‘ मराठी ’   संमेलन असल्याचा विसर होऊ न देता निकष लावायला हवेत. पुस्तकांची विक्री न झाल्याची रडकथा एका मराठी दैनिकात मंगळवारी (दि. ३०) प्रसिद्ध झालीच आहे. पहिला म्हणजे अर्थात गर्दीचा निकष लावायचा झाला, तर समारोपाच्या दिवशी सभागृहात ती फार दिसली नाही. भरगच्च कार्यक्रम असलेलं, रेंगाळलेलं, कार्यक्रमपत्रिका फारशी काटेकोरपणाने अमलात न आलेलं, आळसावलेलं असं हे संमेलन होतं. आणि असं असूनही त्यातले काही कार्यक्रम गाजले. त्यातील बातमीमूल्यामुळे माध्यमांना इच्छा असूनही दुर्लक्ष करता आलं नाही. महत्त्वाचा आणखी एक मुद्दा म्हणजे शेवटचे दोन्ही दिवस संमेलनाच्या व्यासपीठावरून सरकारवर टीका झाली. ती कोणी कितपत गांभीर्याने घेतली, हे यथावकाश कळेल. दोन वक्त्यांचा टीकेचा सूर ‘ मराठीचा जागर आणि गजर ’ ...

शुभेच्छा आणि शुभेच्छा!

(कलाकार - ज्ञानेश शिंदे, नगर) ‘मराठी मुमूर्षू झाली आहे’, ह्या शतकापूर्वीच्या विधानाला पाठिंबा देणाऱ्यांना शुभेच्छा! ‘मराठीला ह्या जन्मात मरण नाही’, मनाशी असा ठाम विश्वास बाळगणाऱ्यांना शुभेच्छा! मराठी शिकून पैसे कमावणं, जगणं कठीण आहे, असं मानणाऱ्यांना शुभेच्छा! तांत्रिक शब्दांना मराठी प्रतिशब्द शोधू पाहणाऱ्यांची टिंगल उडवणाऱ्यांना शुभेच्छा! मराठीच्या कमी होणाऱ्या वापराबद्दल इतर भाषांना सदैव दूषणं देणाऱ्यांना शुभेच्छा! मराठीबद्दल न्यूनगंड बाळगून सार्वजनिक जीवनात परभाषा बोलणाऱ्या मंडळींना शुभेच्छा! मराठीबद्दलचा अहंगंड कुरवाळत परभाषांच्या आक्रमणाबद्दल तलवार उपसणाऱ्यांना शुभेच्छा! पोरा-नातवंडांना इंग्रजी माध्यमातून शिकवून मातृभाषेतील शिक्षणाचं महत्त्व तावानं सांगणाऱ्यांना शुभेच्छा! मराठीच्या दुरवस्थेचं खापर इंग्रजी, हिंदी भाषांवर फोडणाऱ्यांना शुभेच्छा! दिनाच्या मुहूर्तावर आठवण येऊन माय-मराठीची काळजी करणाऱ्यांना शुभेच्छा! मुहूर्तावर विनोद करण्यासाठी आंग्लाळलेले परिच्छेद लिहिणाऱ्या ‘विनोदवीरां’ना शुभेच्छा! एकादशी, संकष्टी, पांढरा बुधवार ह्याप्रमाणे मराठी गौरव दिनाच्या शुभेच्छा देणाऱ्यांना...