मुख्य सामग्रीवर वगळा

पोस्ट्स

2016 पासूनच्या पोेस्ट दाखवत आहे

भुवीचे पुनरागमन, जर्सी नंबर ७८

भुवनेश्वरकुमार - सभ्य माणसांचा खेळ. (छायाचित्र सौजन्य ः आयसीसी) ----------------------- भारताच्या क्रिकेट संघात भुवनेश्वरकुमारचे पुनरागमन झाले - तब्बल चार वर्षांनंतर. भुवी बदलला आहे का, माहीत नाही; पण त्याचा जर्सी क्रमांक बदलला आहे! नवा क्रमांक आहे ७८. त्यातील दोन्ही अंकांची बेरीच १५ होते - त्याचा आधीचा जर्सी क्रमांक. -------------------- ‘क्रिकेट हा सभ्य गृहस्थांचा खेळ आहे’, ह्या उद्धृताची आठवण ज्या थोड्या खेळाडूंना पाहून आवर्जून होते, त्यापैकी एक भुवनेश्वरकुमार. भारताकडून तो शेवटचा सामना खेळला २२ नोव्हेंबर २०२२ रोजी. नेपियर येथे न्यू झीलँडविरुद्ध. पावसामुळं डकवर्थ-लुईस पद्धतीनं लक्ष्य दिले गेलेला तो सामना बरोबरीत सुटला. त्याच न्यू झीलँडच्या दौऱ्यासाठी भुवनेश्वर ह्याची भारतीय संघात पुन्हा निवड झाली. चार वर्षे संपायला एक महिना बाकी असताना तो पुन्हा खेळताना दिसतो आहे - २२ ऑक्टोबर २०२६. मैदान ख्राइस्टचर्च येथील. खरे तर मागच्या आठवड्यातच बंगळुरूच्या मैदानावर भुवनेश्वरकुमार ह्याने सीमोल्लंघन केले असते. पण वेस्ट इंडिजविरुद्धचा तो सामना पावसामुळे रद्द झाला. चिन्नास्वामी मैदानाऐवजी हेग्ली...

... पाऊस कोसळू लागतो जेव्हा

घाई पोस्ट करण्या पटापट फेसबुकावरी सुरू झटापट ट्विटरवरीही चिवचिवाट ...पाऊस कोसळू लागतो जेव्हा। झारा घेऊनि कळ्या पाडिती लाडू गोड शब्दांचे वळिती कविता कविता तयां म्हणिती ...पाऊस कोसळू लागतो जेव्हा। चिंब चिंब साऱ्या ‘भिंती’ अवघे एकमेकां ‘लाईकती’ आणिक ‘कमेंटा’ही बरसती ...पाऊस कोसळू लागतो जेव्हा। खमंग बटाटवडा नि चिवडा पाहा कुर्रुमकुर्रुम कांदाभजी !  अहाहा! ! कपात वाफाळता आल्याचा चहा ...पाऊस कोसळू लागतो जेव्हा। गाऊही लागते ‘आकाशवाणी’ मनात दडलेली पाऊसगाणी फिरुनी जाग्या साऱ्या आठवणी ...पाऊस कोसळू लागतो जेव्हा। वर्षासहलींचे आखले जातात बेत आंबोली, भुशी डॅम, भंडारदरा थेट जिवाच्या जिवलगांची तिथेच भेट ...पाऊस कोसळू लागतो जेव्हा। डबकी रस्त्यात साचतात लेकरे खट्याळ नाचतात कागदी नावा तिथेच बुडतात ...पाऊस कोसळू लागतो जेव्हा। कोठे कोठे कोसळती झाडे खचून जाई भिंत, पत्राही उडे गरिबांचे पडती संसार उघडे ...पाऊस कोसळू लागतो जेव्हा। घोटभर पाण्यासाठी किती श्रम थकले पाय, कोंडून गेला दम मिळेल त्यांना थोडासा आराम ...पाऊस कोसळू लागतो जेव्हा। ओढे खळाळती, नद्याही वाहती नव...

पेपरवाला पोरगा? …वृत्तपत्र विक्रेता!

सचोटीनं केलेल्या व्यवसायाबद्दल नगरचा वृत्तपत्र विक्रेता गिरीश काळे ह्याला २०१६मध्ये रोटरी क्लबचा पुरस्कार मिळाला. नाव बदलून त्याच्याबद्दल दीड वर्षापूर्वी एक छोटं टिपण लिहिलं होतं. ते फेसबुकवर टाकलं आणि काही मित्रांना इ-मेलनं पाठविलं होतं. ह्या पुरस्कारामुळं त्याच्याबद्दल लिहावं वाटलं. म्हणून त्या मजकुरात थोडी भर घालून गिरीशचं खरं नाव टाकून लिहिलेला लेख. -------------- वृत्तपत्र विक्रेत्याचा दिवस उजाडला... (रेखाटण - कृत्रिम बुद्धिमत्ता) ------------ राहण्याच्या तीन जागा गेल्या २० वर्षांमध्ये बदलल्या. ह्या काळात दोन महत्त्वाच्या गोष्टी मात्र कायम राहिल्या. एक म्हणजे घरी पेपर (दैनिक वृत्तपत्र) टाकणारा विक्रेता. आणि दुसरा केशकर्तनकार. हा 'पेपरवाला' स्वतः बऱ्याच वर्षांपासून माझ्याकडे अंक टाकत नाही. त्याचा मदतनीस हे काम करतो. तो स्वतः उपनगरामधला (अधिक मोठा) व्याप सांभाळतो. आपण ‘पेपरवाला’ असं सरसकट म्हणतो खरं; पण त्याचा तसा उल्लेख करायला गेल्या काही वर्षांपासून माझी तरी जीभ रेटत नाही. त्याची वेगवेगळी कारणं आहेत. एवढ्या वर्षांच्या संबंधांनंतर आमच्यामध्ये स्वाभाविकच आपुलकी निर्माण झाली ...

जिssवलगाsss

दाटून येतात ढग काळे। पांगून ,   आभाळ मोकळे। बरसतील कधी या धारा। अंदाज कुणी सांगील जरा ? आठवडा तरी उलटून गेला आता. पुन्हा पाऊस नाही. आधी तो आला ,  पण हजेरी लावण्यापुरता. गेल्या आठवड्यात कार्यालयात असताना दुपारी पुन्हा गच्च भरलं आभाळ. छायाचित्रकाराला म्हटलं , ‘ मार दोन-तीन कोनातून. संध्याकाळी पान लावेपर्यंत येईलच पाऊस. नाही आला तर हाच वापरू. ’   त्याला घेऊन कार्यालयाच्या   गच्चीवर गेलो. दोन-चार वेगवेगळ्या कोनातून टिपलं ढगांना. तेच हे… आशा लावून निराश करणारे !

नको आता आढेवेढे, ताई तुम्ही याच गडे!

(सौजन्य - 'इंडिया टुडे' / creativegaga.artstation.com ) --------------------------------------------- आदरणीय , प्रातःस्मरणीय आणि नित्य आमंत्रणीय   प्रियांका नेहरू-गांधी-वद्रा , अर्थात ताईंच्या सेवेशी ,   काँग्रेसचा चार आण्यांचाच सभासद असलेल्या तळागाळातल्या कार्यकर्त्याचा साष्टांग दंडवत! (आता देशाच्या राजकारणात काँग्रेसचा वाटा चार आण्यांचाच राहिलेला नाही , हे वेगळं!) बरं वाटतं म्हणून दंडवत लिहिलं. प्रसंग आलाय बाका , काय करील दिग्विजयकाका! लोटांगण घातलं तरी कमीच , अशी स्थिती सांप्रत काळी ओढवलीय. म्हणजे आपणच ओढवून घेतलीय. खरं तर तुम्हाला ‘ दीदी ’ च म्हणणार होतो. पण मग तुम्हाला आम्ही ‘ मां , माटी , मानुष ’ वाले वाटायचो. ‘ वंगभंग ’ ऐवजी भ्रुकुटीभंग व्हायचा! ‘ अम्मा ’ म्हणावंही वाटलं मनात. लगेच लक्षात आलं की , तो (अखिल भारतीय अण्णा) द्राविडी प्राणायम होईल. आणि सलमान खुर्शीदसाहेबांना ‘ म्याडम म्हणजे राष्ट्रमाता ’ असं जाहीर करून टाकलंय ना! तो ‘ सोनियाचा दिनु ’ जंता अजून विसरलेली नाही. (म्हणून तर हे दिवस आले नशिबी.) पत्रास कारण... एक काय लय आहेत. (आपल्या पार्टीला लयच सा...

मत्प्रिय नगरा... पाचशतकी उपेक्षेची गाथा!

‘ अहमदनगर ’  असं कागदोपत्री नाव असलेलं (आता अहिल्यानगर) आणि साऱ्यांच्या बोलण्या-लिहिण्यात  कायम   ‘ नगर ’  असाच उल्लेख येत राहिलेल्या  ह्या शहराचं वयोमान पाचशेहून अधिक आहे.  त्याचा स्थापनादिन  २८ मे . गेल्या अडीच दशकांपासून तो साजरा होतो.  त्याच आठवणी, तेच कढ, तीच महता आणि तीच गाथा...  उत्सवी स्थापनादिनापलीकडे कधीच काही होत नाही.  ह्या शहराबद्दलची आपुलकी व्यक्त करणारी ही कविता. साधारण दशकापूर्वी केलेली... आणि वर्तमान पाहता भविष्यातही तशीच लागू राहील, असंच खंतावून म्हणावंसं वाटतं. -------------- प्रसिद्ध चित्रकार एस. एच. रझा ह्यांच्या कलाकृतीवरून प्रेरित. (सौजन्य - AI) ............................... भो ,  ऐतिहासिक नगरा ,  उपेक्षेचे वारे सोसत ,  परी ना कण्हत ,  ना कुथत , संथ गतीने सुरूच आहे तुझी वाटचाल ,  अखंडित पारतंत्र्याच्या सोसून अनेक  ‘ शाही ’ अनुभवतोयस सध्या लोकशाही ,  पण तुझ्या गौरवाच्या आणि कुचेष्टेच्या   लिखाणाची अजूनही आहे ओली शाई पाचशतकी वयाचा तुझ्या   उल्लेख होतो वारंवार ,...
html