स्वतःचा पहिला फोटो छापून येणं आणि शिवाय त्यासोबत बक्षीसही. किती मोठी गोष्ट होती ती त्या काळातली आणि आजचीही! दैनिक केसरीमध्ये लिहिलेलं वाचकाचं पत्र आणि त्याची त्या महिन्यातली सर्वोत्तम पत्र म्हणून झालेली निवड. बरोब्बर ४० वर्षांपूर्वी - ९ सप्टेंबर १९८६! ----------- ‘ लवकर उठायचंच आज ’ असा निश्चय करून ( नेहमीप्रमाणेच) उशिरा उठलो. सगळं आवरून दुपारच्या सुमारास कार्यालयात गेलो. ‘ शतायुषी ’ दिवाळी अंकात संपादकीय सहायक म्हणून काम करायला सुरुवात झाली होती. ‘ पत्रकार ’ ह्या नात्यानं पहिली नोकरी. हल्लीच्या भाषेत सांगायचं तर ‘ कॅम्पस इंटरव्ह्यू ’ मधून निवड झालेली होती माझी. परीक्षेचा निकाल लागण्याच्या आधीच. संज्ञापन व वृत्तविद्या विभागाचे प्रमुख प्रा. डॉ. प्र. ना. परांजपे ह्यांचे घरच्या पत्त्यावर कार्ड आले होते - ‘ एका दिवाळी अंकाच्या संपादकांना सहायकाची गरज आहे. तुम्हाला रस असेल तर कार्यालयीन वेळेत भेटायला यावे. ’ (ते पोस्टकार्ड अजून संग्रहात आहे.😅) कसा कोणास ठाऊक, पण प्र. ना. ह्यांचा मी बऱ्यापैकी लाडका विद्यार्थी होतो. त्यामुळेच त्यांना ह्या जागेसाठी माझी आठवण झाली. त्या दिवशी त्यांनी...
धनेश बोगावत : नगरच्या संस्कृतीचा चालताबोलता इतिहास ही प्रसन्न छबी सावंतवाडीजवळच्या घाटातली. आम्ही असंच एकदा बेळगावला गेलो होतो तेव्हाची.. ------------------------------------ ‘ आपण एकदा मुंबईला जाऊ. काळबादेवीला तुला रीअल गुज्जू फूड खाऊ घालतो.’ ‘चल, राजस्थानात चल माझ्याबरोबर. तिथलं लोकसंगीत ऐकवतो. मस्त चार दिवस फिरून येऊ.’ ‘संध्याकाळी ये रे एकदा. आपण नगरच्या सगळ्या बायपासवरून फिरून येऊ. काय दिसतं माहितीय नगर तुला...’ ‘अरे! काय कौतुक लावलंय त्या इंदूरच्या पोह्याचं. त्यात निम्मी तर साखर ओतलेली असते.’ ‘दिवसभर तेच ऐकतोय रे. तूही ऐक. थांब तुला केनी रॉजर्सची गाणी पाठवतो.’ ‘ते गाणं ना? एकसाथ ४२ व्हायोलीन वाजतात. काय धडपड केली असेल...’ ‘नाताळच्या सणात कॅरोल गातात ना; ते ऐकायला मिळतं बघ त्याच्या गाण्यांमध्ये.’ ‘टीव्ही. लावला आणि टेबल टेनिस बघत बसलो. काय खेळतात ती पोरं... आहाहा!’ ... ही आणि अशी आमंत्रणं, ठाम मतं नि ठाशीव विधानं प्रसंगानुसार आणि मूडनुसार ऐकायला मिळतात. ती ज्या मुखातून बाहेर पडतात त्याचा मालक एकच असतो. स्थळ बदलतं असतं. कधी समोरासमोर बसून हे ऐकवलं जातं, कधी फोनवरून. त्या आवाजा...