भुवनेश्वरकुमार - सभ्य माणसांचा खेळ. (छायाचित्र सौजन्य ः आयसीसी) ----------------------- भारताच्या क्रिकेट संघात भुवनेश्वरकुमारचे पुनरागमन झाले - तब्बल चार वर्षांनंतर. भुवी बदलला आहे का, माहीत नाही; पण त्याचा जर्सी क्रमांक बदलला आहे! नवा क्रमांक आहे ७८. त्यातील दोन्ही अंकांची बेरीच १५ होते - त्याचा आधीचा जर्सी क्रमांक. -------------------- ‘क्रिकेट हा सभ्य गृहस्थांचा खेळ आहे’, ह्या उद्धृताची आठवण ज्या थोड्या खेळाडूंना पाहून आवर्जून होते, त्यापैकी एक भुवनेश्वरकुमार. भारताकडून तो शेवटचा सामना खेळला २२ नोव्हेंबर २०२२ रोजी. नेपियर येथे न्यू झीलँडविरुद्ध. पावसामुळं डकवर्थ-लुईस पद्धतीनं लक्ष्य दिले गेलेला तो सामना बरोबरीत सुटला. त्याच न्यू झीलँडच्या दौऱ्यासाठी भुवनेश्वर ह्याची भारतीय संघात पुन्हा निवड झाली. चार वर्षे संपायला एक महिना बाकी असताना तो पुन्हा खेळताना दिसतो आहे - २२ ऑक्टोबर २०२६. मैदान ख्राइस्टचर्च येथील. खरे तर मागच्या आठवड्यातच बंगळुरूच्या मैदानावर भुवनेश्वरकुमार ह्याने सीमोल्लंघन केले असते. पण वेस्ट इंडिजविरुद्धचा तो सामना पावसामुळे रद्द झाला. चिन्नास्वामी मैदानाऐवजी हेग्ली...
(' संजू ' निमित्त २५ मार्च २०१३ रोजी लिहिलेलं ही 'पद्य नसलेलं गद्य' रचना पुन्हा सादर . संजूबाबाला तुरुंगात जावं लागणार, ह्या कल्पनेने भल्याभल्यांचं काळीज तेव्हा पिळवटून गेलं होतं.) हे मर्मभेदी चित्र रेखाटण्याचे सर्व श्रेय कृत्रिम बुद्धिमत्तेला. -------------- आई-बापाविना बिचारा पोर। टपले त्याला ठरविण्या चोर। थोरा-मोठ्यांच्या जिवाला घोर। कसा बा अडकला।। आई त्याची ‘ मदर इंडिया ’ । तात जणू ‘ फादर इंडिया ’ । हा तर ‘ सन ऑफ इंडिया ’ । तळपत सदा राहो।। दिधली कोण्या ‘ दादा ’ ने संदूक। खेळत होता खेळ दंबूक दंबूक। अचानक तिची झाली बंदूक। पाशी कैसा फसला।। चक्रव्यूहात सापडे ‘ अर्जुन ’ । आता लागला मार्गा सज्जन। त्यजुनि व्यसने करितो भजन। गांधीबाबा की जय।। तरुणाईत पाऊल पडले वाकडे। विसरू या ना सारे आपण गडे। भद्रजनांचे अवघ्या साकडे। माफ करा तया।। सपा , काँग्रेस नि ‘ राष्ट्रवादी ’ । विसरून आपसांतील वादावादी। म्हणती सावरून घ्या , द्या एक संधी। बाळ ते निरागस।। न्यायाचा हाती होता तराजू। असे कोणी मार्कंडेय काटजू। तयांचीही असे दयेची आरजू। वाचाळले ...