‘त्या गाठी’ तिथे कोठे तरी ‘वर’ बांधल्या जातात म्हणे. काही वेळा ती गाठ अतिशय मुलायम असते, तर काही वेळा घट्ट बांधली जाते. त्यावर नंतरचे आयुष्य स्वर्ग ठरते की नरक, हे अवलंबून असते. अर्थात त्याचा गाठीच्या मुलायमपणाशी किंवा घट्टपणाशी संबंध असतोच, असे ठामपणे म्हणता येणार नाही... हे सर्व तत्त्वज्ञान (ओढून-ताणून) इथे आणणे विनाकारण नसून सबल कारणपरत्वे आहे. लग्नाला कितीही वर्षं झाली तरी बाईची माहेरपणाची ओढ काही संपत नाही. माहेरपेक्षा दुप्पट वर्षं सासरी राहिल्यानंतरही एखादी बाई नवऱ्याला ‘आमच्या घरी अशी पद्धत नव्हती बाई...’ असं सांगते, तेव्हा त्यातला वाच्यार्थ नव्हे तर लक्ष्यार्थ लक्षात घ्यायचा असतो. त्या वाच्यार्थातही तुम्ही लक्ष्य असता, ही गोष्ट वेगळी... काही कामानिमित्त अशाच काही महिला आपल्या मूळच्या गावी आल्या होत्या. ते काहींचे माहेर, काहींचे सासर, तर एखादीचे सासर आणि माहेरही! त्यामुळे गप्पांचा सूर ‘नदीच्या पल्याड बाई झाडी लई दाट तिथूनच जाई माझ्या माहेराची वाट...’ असा सारा गदगद झालेला. त्यांनी पाहिलेलं, अनुभवलेलं गाव आता स्वाभाविकच तसं राहिलं नव्हतं. पण त्यांच्या आठवणीत तेच जुनं चित्र असणं स्...
एका नेत्याचे भाषण , दुसऱ्याने दिलेले दूषण कामाचे आश्वासन आणि विकासाचे प्रलोभन रस्त्यावरच्या खड्ड्यांमुळे गेलेला कोणी एक गढूळ पाणी , तुंबलेले गटार , प्रश्न तसेच अनेक आळसावलेली , ओझं कामाचं लादलेली नेहमीसारखीच होती ती दुपार खंतावलेली बातम्या ऐकता-पाहताना , संपादित करताना तुच्छतेच्या पिचकाऱ्या , तिरस्काराच्या ओकाऱ्या याला कुठं कळतं , त्याला काय समजतं ? कण्हत आणि कुथत , नेलं तसंच काम रेटत अचानक हाती आली बातमी एक , अडचणीत धावलेला व्यापारी नेक आयुष्यभराचा ठेवा त्यांनी गोणीत ठेवला तसाच उचलून गहू अडतीवरती विकला आठवल्यावर धाय मोकलून रडू लागली आजी काय आणली आफत देवा , गफलत झाली माझी! फोन करून अडत्याला , झाला प्रकार सांगितला तो तर म्हणे , गहू घेतल्या घेतल्या बाहेरगावी नेला ऐकला आजीचा टाहो , धीर देत देत म्हणाला , थांबा थोडं , बोलवतो गाडीसह ड्रायव्हरला " कहाँ हो भाई ? अजून गहू नाशकात पोचला का नाही ? नाही! आहेस तिथून ये परत , कारण नको सांगू काही ' ड्रायव्हर धास्तावला , रिव्हर्स टाकला नि तसाच फिरला गव्हाच्या भरलेल्या पोत्यांसकट गाडी थेट गोदामाला आजी होती , आजोबा होते , तिथंच होता की अडती पहि...