स्वतःचा पहिला फोटो छापून येणं आणि शिवाय त्यासोबत बक्षीसही. किती मोठी गोष्ट होती ती त्या काळातली आणि आजचीही! दैनिक केसरीमध्ये लिहिलेलं वाचकाचं पत्र आणि त्याची त्या महिन्यातली सर्वोत्तम पत्र म्हणून झालेली निवड. बरोब्बर ४० वर्षांपूर्वी - ९ सप्टेंबर १९८६! ----------- ‘ लवकर उठायचंच आज ’ असा निश्चय करून ( नेहमीप्रमाणेच) उशिरा उठलो. सगळं आवरून दुपारच्या सुमारास कार्यालयात गेलो. ‘ शतायुषी ’ दिवाळी अंकात संपादकीय सहायक म्हणून काम करायला सुरुवात झाली होती. ‘ पत्रकार ’ ह्या नात्यानं पहिली नोकरी. हल्लीच्या भाषेत सांगायचं तर ‘ कॅम्पस इंटरव्ह्यू ’ मधून निवड झालेली होती माझी. परीक्षेचा निकाल लागण्याच्या आधीच. संज्ञापन व वृत्तविद्या विभागाचे प्रमुख प्रा. डॉ. प्र. ना. परांजपे ह्यांचे घरच्या पत्त्यावर कार्ड आले होते - ‘ एका दिवाळी अंकाच्या संपादकांना सहायकाची गरज आहे. तुम्हाला रस असेल तर कार्यालयीन वेळेत भेटायला यावे. ’ (ते पोस्टकार्ड अजून संग्रहात आहे.😅) कसा कोणास ठाऊक, पण प्र. ना. ह्यांचा मी बऱ्यापैकी लाडका विद्यार्थी होतो. त्यामुळेच त्यांना ह्या जागेसाठी माझी आठवण झाली. त्या दिवशी त्यांनी...
घाई पोस्ट करण्या पटापट
फेसबुकावरी सुरू झटापट
ट्विटरवरीही चिवचिवाट
...पाऊस कोसळू लागतो जेव्हा।
झारा घेऊनि कळ्या पाडिती
लाडू गोड शब्दांचे वळिती
कविता कविता तयां म्हणिती
...पाऊस कोसळू लागतो जेव्हा।
चिंब चिंब साऱ्या ‘भिंती’
अवघे एकमेकां ‘लाईकती’
आणिक ‘कमेंटा’ही बरसती
...पाऊस कोसळू लागतो जेव्हा।
खमंग बटाटवडा नि चिवडा पाहा
कुर्रुमकुर्रुम कांदाभजी! अहाहा!!
फेसबुकावरी सुरू झटापट
ट्विटरवरीही चिवचिवाट
...पाऊस कोसळू लागतो जेव्हा।
झारा घेऊनि कळ्या पाडिती
लाडू गोड शब्दांचे वळिती
कविता कविता तयां म्हणिती
...पाऊस कोसळू लागतो जेव्हा।
चिंब चिंब साऱ्या ‘भिंती’
अवघे एकमेकां ‘लाईकती’
आणिक ‘कमेंटा’ही बरसती
...पाऊस कोसळू लागतो जेव्हा।
खमंग बटाटवडा नि चिवडा पाहा
कुर्रुमकुर्रुम कांदाभजी! अहाहा!!
कपात वाफाळता आल्याचा चहा
...पाऊस कोसळू लागतो जेव्हा।
गाऊही लागते ‘आकाशवाणी’
मनात दडलेली पाऊसगाणी
फिरुनी जाग्या साऱ्या आठवणी
...पाऊस कोसळू लागतो जेव्हा।
वर्षासहलींचे आखले जातात बेत
आंबोली, भुशी डॅम, भंडारदरा थेट
जिवाच्या जिवलगांची तिथेच भेट
...पाऊस कोसळू लागतो जेव्हा।
डबकी रस्त्यात साचतात
लेकरे खट्याळ नाचतात
कागदी नावा तिथेच बुडतात
...पाऊस कोसळू लागतो जेव्हा।
कोठे कोठे कोसळती झाडे
खचून जाई भिंत, पत्राही उडे
गरिबांचे पडती संसार उघडे
...पाऊस कोसळू लागतो जेव्हा।
घोटभर पाण्यासाठी किती श्रम
थकले पाय, कोंडून गेला दम
...पाऊस कोसळू लागतो जेव्हा।
गाऊही लागते ‘आकाशवाणी’
मनात दडलेली पाऊसगाणी
फिरुनी जाग्या साऱ्या आठवणी
...पाऊस कोसळू लागतो जेव्हा।
वर्षासहलींचे आखले जातात बेत
आंबोली, भुशी डॅम, भंडारदरा थेट
जिवाच्या जिवलगांची तिथेच भेट
...पाऊस कोसळू लागतो जेव्हा।
डबकी रस्त्यात साचतात
लेकरे खट्याळ नाचतात
कागदी नावा तिथेच बुडतात
...पाऊस कोसळू लागतो जेव्हा।
कोठे कोठे कोसळती झाडे
खचून जाई भिंत, पत्राही उडे
गरिबांचे पडती संसार उघडे
...पाऊस कोसळू लागतो जेव्हा।
घोटभर पाण्यासाठी किती श्रम
थकले पाय, कोंडून गेला दम
मिळेल त्यांना थोडासा आराम
...पाऊस कोसळू लागतो जेव्हा।
ओढे खळाळती, नद्याही वाहती
नवे नवे पाणी धरणाचिया पोटी
हसू हळू फुटे कुणब्याच्या ओठी
...पाऊस कोसळू लागतो जेव्हा।
नका थांबू, करू आता जुपणी
जल्दी करा, सुरू भाताची आवणी
चाड्यावरी मूठ, खरिपाची पेरणी
...पाऊस कोसळू लागतो जेव्हा।
आधी उगवे, उदंड पिके
शेत-शिवाराचे पांग फिटे
डोळ्यांमध्ये स्वप्न मोठे
...पाऊस कोसळू लागतो जेव्हा।
अवकाळ हटला, चेहरे हसरे
हिर्वीहिर्वीगार गावची शिवारे
जगण्याच्या आशेला नवे धुमारे
...पाऊस कोसळू लागतो जेव्हा।
...पाऊस कोसळू लागतो तेव्हा।।
(पूर्वप्रसिद्धी : दैनिक सकाळ, ५ जुलै २०१६)
...पाऊस कोसळू लागतो जेव्हा।
ओढे खळाळती, नद्याही वाहती
नवे नवे पाणी धरणाचिया पोटी
हसू हळू फुटे कुणब्याच्या ओठी
...पाऊस कोसळू लागतो जेव्हा।
नका थांबू, करू आता जुपणी
जल्दी करा, सुरू भाताची आवणी
चाड्यावरी मूठ, खरिपाची पेरणी
...पाऊस कोसळू लागतो जेव्हा।
आधी उगवे, उदंड पिके
शेत-शिवाराचे पांग फिटे
डोळ्यांमध्ये स्वप्न मोठे
...पाऊस कोसळू लागतो जेव्हा।
अवकाळ हटला, चेहरे हसरे
हिर्वीहिर्वीगार गावची शिवारे
जगण्याच्या आशेला नवे धुमारे
...पाऊस कोसळू लागतो जेव्हा।
...पाऊस कोसळू लागतो तेव्हा।।
(पूर्वप्रसिद्धी : दैनिक सकाळ, ५ जुलै २०१६)
टिप्पण्या
टिप्पणी पोस्ट करा