अभिजित दळवी. नगरचा लेखक आणि दिग्दर्शक. राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कारातील रजत कमळ दुसऱ्या वेळी त्याला मिळालं. त्याचे अनुभव, नाटक ते चित्रपट दिग्दर्शन हा प्रवास, पुरस्कार ह्याबद्दल त्याच्याशी झालेल्या मनमोकळ्या गप्पा... ----------------------------------- ‘ ॲ वॉर्ड ’ विजेत ी कलाकृती पाहायला मिळणं, आनंद देणारं असतं ना ? की ‘ ॲ वॉर्ड ’ विजेत ी कलाकृती घडविणाऱ्याला पाहायला, त्याच्याशी सहजपणे बोलायला मिळणं आनंददायक ? ह्या दोन्हींमध्ये अधिक सुखद काय ? तसा अधिक-उणे हिशेब नाही मांडता येत. ... ह्यापैकी दुसरा अनुभव गेल्या आठवड्यात घेतला. त्या निर्मात्याची कलाकृती लवकरच पाहायची ठरवलं आहे. म्हणजे मग दुधात साखरच ! कूल... नगरच्या कलाक्षेत्रात अभिजित अरविंद दळवी ह्यानं इतिहास घडवला आहे. खरं म्हणजे त्याने इतिहासाची पुनरावृत्ती केलेली. राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कारांच्या यादीत त्याचं नाव दुसऱ्या वेळी झळकलं आहे. राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कार एकदा मिळाला तरी कारकीर्द सुफळ झाली, असं मानणारे छोट्या, मोठ्या पडद्यावरचे आणि पडद्यामागचेही बरेच असतात. अभिजित त्यातला नव्हे ! त्यानं चार वर्षांमध्ये दुसऱ्यांदा हे यश मिळ...
वारं ते सुटलंय सुसाट
येणारे पुन्हा तशीच लाट?
लागणारे का पुरती वाट?
झिंगझिंगाट...
आता पुरती हो अडचण
म्हणूनच तुमची आठवण
पदोपद आणि क्षणोक्षण
नामसंकीर्तन तुमचे...
नवे जेव्हा केव्हा काही घडे
बडवू जुने नगारे - चौघडे
भूतकाळाचीच ही देण गडे
जयजयकार तुमचा...
ये देशी तुम्ही आणिले विज्ञान
कसले कसले भारी तंत्रज्ञान
अन्यथा सारा अंधारी अज्ञान
तुम्हांपूर्वी नि सांप्रत...
तुम्ही स्थापिली आयआयटी
तुमच्यामुळेच उभी अणुभट्टी
फळे मिळती रसाळ गोमटी
तुमच्याच कारणे...
'इस्रो'
तुमची स्वप्नपूर्ती
दिल्लीमधील 'तीन मूर्ती'
देत राहिली सदा स्फूर्ती
किती गावो कीर्ती...
बांधला होता तुम्हीच चंग
मंगलयान ते उडाले बूंग
कौतुकात राही देश दंग
तुम्हीच करवियले...
लढविली होती तेव्हा युक्ती
म्हणुनी आज दिसे महाशक्ती
एवढ्या निमित्ते करितो भक्ती
तुमची आणि तुमचीच...
सीमेवरी खडे सज्ज सैन्य
कधीचे हटले देशाचे दैन्य
गाठीला बांधले गेले पुण्य
कृतकृत्य वाटे...
तुम्हीच एकमेव जंटलमन
या देशीचे लास्ट इंग्लिशमन
आता बहु दिसती धटिंगण
इकडे-तिकडे, चोहीकडे...
हे तर असती युद्धखोर
की जिवाला नुसता घोर
तुम्हा हाती शांतीचे कबुतर
शुभ्र फडफडते...
उठला सगळा बाजारू
तुम्हीच आमचे आधारू
नावाचा जप किती करू
सांगा तरी काका
भरतभूचे तुम्ही आधारू
अवघ्या जनांसी उद्धारू
विकासाचे पर्वत महामेरू
ना दुसरे कोणी...
तुमच्यामुळेच लिहू शकतो
मिठाला हो थोडे जागतो
जमेल तेवढी राळ उठवितो
वाटते मग हुश्श...
नसताच जर तुम्ही चाचा
केवढा झाला असता लोचा
माणसांचा आणि या देशाचा
काळजात धस्स...
ते म्हणती आमच्यामुळे मुमकिन
नसता तुम्ही तर होते नामुमकिन!
तुम्ही, लेक आणि नातू
नातसून नि आता पणतू
मनात नाही किंचित किंतु
चांगभले 'फॅमिली'मुळे..!
.......
‘वादळ’त्रस्त, कौतुकग्रस्त
आम आदमी
(प्रातिनिधिक छायाचित्रे आंतरजालाच्या सौजन्याने)
खूप मार्मिक आणि समजेल असे विडंबन.
उत्तर द्याहटवात्यातील हताशा अंगावर येणारी.